าสัญลักษณ์สีดำอันหนึ่ง
“ได้แล้ว!” หลังจากที่มู่เฉียนซีหยิบเอาตราสัญลักษณ์มาได้ “โฮกกกก!” สัตว์วิญญาณโบราณที่อยู่บริเวณโดยรอบก็พุ่งเข้ามาโจมตีมู่เฉียนซีอย่างไม่ลดละ
มู่เฉียนซีไม่อยากที่จะต่อสู้กับพวกมันที่อยู่กันเป็นฝูง ดังนั้นนั้นจึงได้พุ่งไปทางพวกของอวี้เกอแล้วโบกมือกล่าวว่า “รีบไปเร็วเข้า!”
พวกนางที่ถูกฝูงของสัตว์วิญญาณโบราณไล่ล่าก่อนหน้านี้ได้กลับมาถึงเขตต้องห้ามอีกครั้งหนึ่ง และจำนวนของคนที่เข้าไปได้ตามที่ตราสัญลักษณ์ทนไหวก็คือสามสิบคน
และในขณะนี้ก็มีคนที่คุ้นเคยกำลังเข้ามา พวกเขากล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ลูกพี่!”
“ลูกพี่พวกเรามาแล้ว”
สัตว์วิญญาณโบราณเหล่านั้นรับมือได้ยากมาก ถึงพวกเขาทั้งหมดจะไม่ได้อยู่ต่อ แต่จำนวนในตอนนี้ก็ถือได้ว่าไม่เลวเลย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มาสิ ยังเหลือที่ว่างอยู่อีก!”
“ลูกพี่ท่านช่างดีเหลือเกิน”
“สัตว์วิญญาณโบราณความสามารถเทียบเท่าสัตว์เทพยังสามารถจัดการได้ ลูกพี่ท่านนี่ยอดเยี่ยมจริง ๆ”
“……”
พวกเขาวิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น
ในเวลานี้ ก็มีอีกกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาด้วยเช่นกัน
“เจ้าคือมู่เฉินซีใช่หรือไม่! พวกข้าคือคนของสำนักหมอทมิฬ พวกเราพลัดหลงกับศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเรา! เจ้ายังมีท
