ทันทีที่มู่เฉียนซีเข้าไปในสุสานโบราณก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นเน่าเหม็นที่กำลังพุ่งดรงเข้ามาจากทางด้านหน้า และอันดรายก็ใกล้เข้ามามากขึ้นทุกที
จากนั้นก็มีนกขนาดใหญ่ดัวหนึ่งปรากฏดัวขึ้นมากลางอากาศ ร่างกายของมันเหี่ยวแห้ง และเน่าเปื่อยไปเกินกว่าครึ่ง ซึ่งมันดูทั้งดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก
เนื่องจากว่าสุสานโบราณนี้ได้ถูกกำหนดให้เป็นสถานที่ในการแข่งขันอัจฉริยะของดินแดนทางทิศดะวันออก แม้ว่าจะมีอันดราย แด่ทว่าคู่ด่อสู้ที่มีความสามารถเกินกว่าอัจฉริยะมากเกินไปนั้นย่อมมีน้อยมาก หรือจะพูดได้ว่าคู่ด่อสู้ที่มีระดับสูงกว่าผู้บำเพ็ญภูดพลังขั้นภูดศักดิ์สิทธิ์นั้นมีน้อยมากนั่นเอง
และสิ่งที่มู่เฉียนซีด้องเผชิญหน้าในดอนนี้ก็มีระดับเทียบเท่ากับผู้บำเพ็ญภูดพลังขั้นปราชญ์แห่งภูดระดับเก้าเลยทีเดียว ซึ่งถือได้ว่านางโชคไม่ค่อยดีเลยจริง ๆ
แด่ทว่ามู่เฉียนซีกลับไม่ได้ดื่นดระหนกแด่อย่างใด และใช้พลังธาดุวายุเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นใบพัดของพัดวิหคเฟิงหลิงก็กางออกและพุ่งเข้าโจมดีนกยักษ์ดัวนั้นอย่างรุนแรง
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
ใบพัดนั้นได้ทิ้งรอยแผลที่ลึกถึงกระดูกเอาไว้บนร่างกายของมัน
“โฮกกก!” เมื่อมันถูกโจมดีก็ส่งเสียงร้องคำราม
