ก็ทั้งใหญ่และชัดเจนที่สุด อีกทั้งยังดูโดดเด่นมากที่สุดในบรรดาชื่อทั้งหมดอีกด้วย ซึ่งมันก็ทำให้คนอื่น ๆ รู้สึกอิจฉามากเลยทีเดียว
ในเวลานี้ หนึ่งในผู้ตกรอบก็กล่าวขึ้นมาว่า “มู่เฉินซีหรือ? เจ้าใช่มู่เฉินซีที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งดินแดนทางทิศใต้หรือไม่?”
“เจ้าจะพูดมากไปทำไมกัน? หากมู่เฉินซียอมรับ เกรงว่าน่าจะต้องถูกไล่ล่าน่ะสิ! ถึงข้าจะรู้สึกว่านางใช่ แต่ก็คงจะไม่ยอมรับหรอก”
“ข้าก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน!”
แต่พวกเขากลับคิดไม่ถึงว่า มู่เฉียนซีจะเอ่ยคำพูดเช่นนี้ออกมา “ใช่แล้ว! ข้าก็คือมู่เฉินซีคนนั้นนั่นแหละ!”
“หากเจ้าคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของดินแดนทางทิศใต้ แล้วเจ้ามาทำอะไรที่ดินแดนทางทิศตะวันออกของพวกเรากันล่ะ?” มีใครบางคนซักถามขึ้นมา
“อัจฉริยะจำต้องถูกขังอยู่ในสถานที่แห่งเดียวไปตลอดอย่างนั้นหรือ? ข้าฝึกฝนหาประสบการณ์ไปทั่วทุกสารทิศจนมาถึงดินแดนทางทิศตะวันออก และบังเอิญว่าอยากจะเห็นสุสานโบราณเสียหน่อย ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้หรืออย่างไร? หรือพวกเจ้ากลัวว่าข้าจะมาแย่งที่หนึ่งกันล่ะ”
ทุกคนตะลึงงันไปครู่หนึ่ง “อันดับหนึ่งหรือ! มู่เฉินซีเจ้านี่ช่างทะเยอทะยานเสียจริงนะ! คิดไม่ถึงเลยว่าอยากจะคว้าอันดับหนึ่งเช่นนี้
