สำหรับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ มู่เฉียนซียังคงมีความทรงจำเกี่ยวกับเขาอยู่บ้างเล็กน้อย เขาก็คือนายน้อยว่าที่เจ้าสำนักของสำนักหมอทมิฬที่เคยพบเจอมาแล้วสองสามครั้งนั่นเอง
ถึงจะต้องเผชิญหน้ากับนายน้อยผู้นี้ แต่มู่เฉียนซีกลับยังนิ่งสงบเป็นอย่างมาก นางกล่าวว่า “ช่างบังเอิญเสียจริง! พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ”
แววตาของนายน้อยผู้นั้นฉายแววที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าออกมา พลางกล่าวว่า “ใช่แล้ว! ช่างบังเอิญเหลือเกิน คราวนี้ข้าจะดูสิว่าเจ้าจะหนีไปได้อย่างไร?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “หนีหรือ? ข้าจำเป็นต้องหนีด้วยอย่างนั้นหรือ?”
ในตอนแรกเป็นเพราะนางพลาดเข้าไปยังอาณาเขตของอีกฝ่าย บวกกับจำนวนที่มากกว่าของอีกฝ่าย ทำให้นางไม่สามารถสู้ได้ จึงจำเป็นที่จะต้องหนีออกมาก็เท่านั้นเอง
แต่ทว่าตอนนี้นางอยู่ที่นี่ ซึ่งมีทั้งคนสนับสนุน มีทั้งเส้นสาย หากนายน้อยว่าที่เจ้าสำนักของสำนักหมอทมิฬหวังว่าจะฆ่านางที่นี่แล้วละก็ นั่นนับว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย
“ดูท่าแล้วเจ้าจะยังใจกล้าเหมือนเคยเลยนะ เช่นนั้นข้าจะคอยดูว่า หากนายน้อยอย่างข้าต้องการจะฆ่าคน จะมีผู้ใดที่จะมาปกป้องเจ้าได้บ้าง?”
และทันใดนั้นเฮยฮั่นก็เริ่มโจมตีมู่เฉียนซีทันทีท
