ิบล้าน!” นางตะโกนกล่าว
ตอนนี้ได้ถึงขีดจำกัดของสำนักชางโซ่วแล้ว หากสูงไปกว่านี้เกรงว่าพวกเขาจะจ่ายไม่ไหวอีกแล้ว
“ท่านอาจารย์ พวกเราควรจะทำอย่างไรกันดี?”
ท่านปรมาจารย์จูกล่าวว่า “ที่ข้ายังมีอีก สามารถให้เจ้ายืมได้อีกนิดหน่อย! เมื่อถึงเวลาเพียงแค่รายงานท่านเจ้าสำนักก็พอแล้ว”
“ท่านอาจารย์ ท่านเป็นคนใจดีจริง ๆ เลย”
แม้ว่าราคาจะสูงจนมาถึงหนึ่งร้อยล้านผนึกซวนแล้ว แต่ทางด้านของคุณชายชิงหลงก็ยังคงกล่าวต่อไปว่า “หนึ่งร้อยยี่สิบล้าน!”
“หนึ่งร้อยสามสิบล้าน!” ชางหยิงกล่าวต่อ
และเวลานี้ มู่เฉียนซีก็โบกมือพลางกล่าวว่า “เสี่ยวเหลิ่ง พวกเราไปทางนั้นกันเถอะ!”
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก!” ซูอี้ชิงได้ยินเสียงเคาะประตูอีกครั้ง
ลูกน้องผู้นั้นไปเปิดประตู และเห็นว่าไม่ได้มีเพียงเหลิ่งหนิงจือเท่านั้น แต่ยังมีผู้หญิงอีกคนหนึ่งด้วย
เขาคลี่ยิ้มจนตาหยีพลางกล่าวว่า “ท่านนี้ก็คือแม่นางมู่ใช่หรือไม่? เชิญด้านใน เชิญด้านในขอรับ คุณชายของพวกเราดีใจมากที่ท่านมาถึงที่นี่ได้”
สุดท้ายคุณชายชิงหลงก็กล่าวด้วยเสียงที่เย็นชาว่า “ใครให้ต้อนรับนางกัน ให้นางออกไปเดี๋ยวนี้”
ดูเหมือนว่ามู่เฉียนซีจะไม่ได้ยินคำสั่งไล่แขกของคุณชายชิงหลงนั่นแต่อย่างใด ฉะนั้นนา