ำคัญอีกเรื่องหนึ่งที่จะต้องแจ้งให้ทราบ”
คนที่เดิมทีกำลังจะออกไป เมื่อได้ยินคำพูดของสาวงามจึงหยุดเดินและนั่งลงอีกครั้ง และกล่าวถามว่า “เยว่จี หรือว่ายังมีสินค้าใหม่มาให้ประมูลอีกอย่างนั้นหรือ?”
เยว่จีกล่าวต่อไปว่า “สินค้าที่ประมูลไปชิ้นสุดท้ายนั้น เนื่องจากว่ามันมีความอันตรายในตัวเองเป็นอย่างมาก เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดปัญหา ฉะนั้นคนที่ประมูลมันไปจะต้องทำการฝึกสัตว์เทพระดับสองตัวนี้ต่อหน้าสาธารณชน ถึงจะสามารถเอามันออกไปจากโรงประมูลแห่งนี้ได้”
“ท่านปรมาจารย์จู ท่านโปรดช่วยฝึกสัตว์เทพระดับสองตัวนี้ให้เชื่องเลยได้หรือไม่?” เยว่จีมองไปยังห้องส่วนตัวของสำนักชางโซ่วห้องนั้น
ปัง!
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ผู้ฝึกสัตว์ผู้นั้นก็ได้ตบลงไปบนโต๊ะและลุกขึ้นมากล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “โรงประมูลตงเยว่ของพวกเจ้าหมายความว่าอย่างไรกันแน่? เหตุใดก่อนหน้านี้ถึงได้ไม่พูดให้ชัดเจน เพิ่งมาบอกอะไรตอนนี้ คิดจะล้อข้าเล่นอย่างนั้นหรือ?”
การทำตัวหยาบคายต่อหน้าสาวงามเช่นนี้ แน่นอนว่าต้องทำให้คนที่ชื่นชอบแม่นางเยว่จีโกรธเคืองขึ้นมาอยู่แล้ว
“นี่มันก็สมเหตุสมผลเป็นอย่างมากแล้ว ท่านปรมาจารย์จูท่านจะโกรธไปทำไมกัน?”
“โรงประมูลตงเย
