างไรอย่างนั้น
ดวงตาที่งดงามของเยว่จี เหลือบมองไปยังหนึ่งในห้องส่วนตัวโม่เยว่ห้องนั้น
และเวลานี้ชายหนุ่มชุดสีเขียวที่สวมหน้ากากในห้องส่วนตัวนั้นก็ตั้งใจหลุบตาลงเล็กน้อย โดยที่ไม่สนใจหญิงสาวผู้งดงามคนนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว
เขากล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “มู่เฉินซีมาแล้วหรือ?”
“คุณชาย นางอยู่ที่ห้องส่วนตัวข้าง ๆ นี้เองขอรับ หากคุณชายต้องการพบนางก็สามารถตรงไปยังที่นั่นได้ขอรับ”
ชิงหลงโบกมือไปมาพลางกล่าวว่า “ไม่จำเป็น เมื่อถึงตอนนั้น นางชอบของชิ้นไหนก็ประมูลมันมาให้หมดเสีย!”
เดิมทีคิดว่ามู่เฉินซีไม่คิดที่จะปล่อยเขาและวางยาพิษเขา แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่านางจะได้ช่วยเหลือเขาเอาไว้เช่นนี้
แม้ว่าจะเป็นคนที่เขาเกลียดชังคนหนึ่ง แต่เขาก็ไม่อยากจะติดหนี้บุญคุณนางเช่นกัน
“ขอรับ คุณชาย!”
สายตาของมู่เฉียนซีกวาดมองไปยังร่างของเยว่จีผู้นั้น แล้วกล่าวว่า “เมื่อเทียบกับจูเชว่ที่ปลอมเป็นสตรีแล้ว ก็ยังคงด้อยกว่าเล็กน้อยอยู่ดี”
“เหอะ! เดิมทีก็ไม่เห็นจะสวยอะไรอยู่แล้ว”
ม่านแสงสีเขียวอ่อนสว่างวาบขึ้น และอาถิงก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างกายมู่เฉียนซี
ทันทีที่เยว่จีปรากฏตัวขึ้นก็ได้ทำให้ทั่วทั้งงานเปลี่ยนเป็นเดือดพล่านขึ้นมาอย่างก
