สร็จเรียบร้อยแล้ว หลังจากนั้นก็ทำการผูกพันธสัญญาจนสำเร็จ และไม่เกิดปัญหาใด ๆ เลยแม้แต่น้อย
ซูอี้ชิงกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “แม้ว่าสัตว์พันธสัญญาจะสามารถช่วยเหลือพวกเจ้าในการทำภารกิจได้ แต่การยกระดับความสามารถของตนเองก็ไม่อาจละเลยได้เช่นกัน มิเช่นนั้นมันก็อาจจะทำให้เจ้าตายได้โดยที่ไม่รู้ตัวเลย”
“ขอรับลูกพี่ พวกเราเข้าใจแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “กลับกันเถอะ!”
แน่นอนว่าพวกของซูอี้ชิงจะต้องกลับไปที่หอรัตติกาลอยู่แล้ว แต่ทว่ามู่เฉียนซีกลับขอแยกทางกับพวกเขา และจากลากันไปเช่นนี้
นางกล่าวว่า “ทุกท่าน ข้าต้องลาไปก่อนแล้ว! มีโอกาสไว้พบกันใหม่ ถึงจะเฟื่องฟูแล้วก็อย่าไปเอาเปรียบคนอื่นล่ะ”
พวกเขาตะลึงงันไปครู่หนึ่ง นี่แม่นางมู่จะจากไปแล้วอย่างนั้นหรือ?
พวกเขาต่างพากันค่อย ๆ มองไปที่ซูอี้ชิง ‘ลูกพี่ ท่านรั้งนางไว้เดี๋ยวนี้เลย!’
ซูอี้ชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “เจ้าคิดจะไปเช่นนี้อย่างนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ถึงข้าจะไปแล้วก็ไม่เป็นไรหรอก! อย่างไรเสียเจ้าก็เหลือยาอีกไม่มากแล้ว เมื่อกินหมดก็จะดีขึ้นแล้วล่ะ”
พลันนั้นร่างสีม่วงก็สว่างวาบ และมู่เฉียนซีก็หายไปจากเบื้องหน้าของพวกเขาทันที
นักฆ่าของหอรัตติกาลเหล่านั้นก
