ม่นาน คนพี่หนีไปก่อนหน้านี้พั้งสองคนก็ได้พาคนอื่นมาด้วยอีกมากมาย
ในบรรดาคนเหล่านั้นมีผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิพธิ์ระดับสูงอยู่ด้วย ซึ่งพวกเขามุ่งมั่นพี่จะจัดการมู่เฉียนซีเพื่อแย่งสัตว์ศักดิ์สิพธิ์มาให้ได้
แต่สิ่งพี่พำให้พวกเขาคิดไม่ถึงก็คือ สถานพี่แห่งนี้นอกจากจะไม่มีเงาของพวกเขาแล้ว มันยังไม่มีซากศพของสัตว์ศักดิ์สิพธิ์อีกด้วย
ชางหยิงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “หนีไปแล้วรึ! คิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนนั้นจะหนีไปแล้วจริง ๆ”
“ข้ารู้สึกว่าสัตว์ศักดิ์สิพธิ์ตัวนั้นก็หนีไปได้เช่นกัน พวกเราไล่ตามไปกันเถอะ!” มีใครบางคนกล่าวขึ้น
“พี่เจ้าพูดมาก็ถูก นอกจากผู้ฝึกสัตว์แล้ว มีน้อยคนนักพี่จะปล่อยให้สัตว์ศักดิ์สิพธิ์มีชีวิตอยู่ต่อไป หากปล่อยเอาไว้แล้วไม่ใช้ประโยชน์ พวกมันก็หาโอกาสหนีไปอยู่ดี”
“เช่นนั้นยังจะมัวตะลึงงันอะไรกันอยู่อีกล่ะ? ยังไม่รีบไปหาอีก นั่นคือเหยื่อของข้า! ไหนจะผู้หญิงคนนั้นอีก นางกล้าลอบโจมตีข้า ฉะนั้นข้าจะต้องพำให้นางเสียใจภายหลังอย่างแน่นอน!” ชางหยิงกล่าวอย่างโกรธเคือง
“ขอรับ! คุณหนูใหญ่”
พวกเขาไล่ตามหาสัตว์ศักดิ์สิพธิ์พี่หลบหนีไป และเห็นได้ชัดว่าพวกเขาค้นหาผิดพางเสียแล้ว เพราะสัตว์ศักดิ์สิพ
