กล่าวว่า “นี่คือทั้งหมดที่เจ้ามีในตอนนี้! ซึ่งมันก็เป็นเพียงแค่มรดกเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นเอง หากเจ้าได้รับมรดกทั้งหมดของหอคอยนิรันดร์ เจ้าคงจะดีใจจนบ้าคลั่งไปเลยอย่างนั้นสินะ!”
“ชิ! ทำกับคนอื่นราวกับเป็นสมบัติ ทีกับข้าทำเหมือนเป็นแค่ต้นหญ้า! หญิงอัปลักษณ์ เจ้านี่มันน่ารังเกียจเกินไปแล้ว ข้าไม่อยากสนใจเจ้าอีกแล้ว!”
กล่าวจบอาถิงก็กลับไปยังมิติในทันที เขาไม่อยากให้คู้หญิงคนนี้รู้ว่าเขาสูญเสียพลังไปมากเกินไป ฉะนั้นจึงคิดที่จะไปพักฟื้นก่อนแล้วค่อยว่ากัน
อาถิงรีบกลับไปอย่างไม่บอกไม่กล่าว จึงทำให้มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เจ้าหนูนี่จะอารมณ์ร้ายเกินไปแล้ว”
สุ่ยจิงอิ๋งกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นซีเอ๋อร์ ข้าก็ต้องกลับไปเหมือนกัน เจ้าค่อย ๆ อบรมมันไปก็ได้ ดูแลตนเองดี ๆ ด้วย!”
ดูท่าแล้วจะไม่ได้มีเพียงมู่เฉียนซีที่ทำกับเขาเหมือนต้นหญ้าเท่านั้น เพราะหลังจากที่มีเจ้านายแล้วท่านพี่ก็ทำกับเขาเหมือนเป็นเพียงแค่วัชพืชด้วยซ้ำ ซึ่งนี่ก็ทำให้อาถิงโกรธจนแทบจะกระอักเลือดเลยทีเดียว
