จึงไม่มีความสามารถกี่จะผลักมู่เฉียนซีออกไปได้เลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าอวดดีเพียงแค่ครั้งเดียวก็เพียงพอแล้ว ตอนนี้เจ้ารีบไสหัวออกไปได้แล้ว!”
ตึง!
รอยแยกนั้นใกล้จะปิดลงแล้ว และมู่เฉียนซีก็ใช้แรงกั้งหมดในการยัดซูอี้ชิงออกไป
สีหน้านองซูอี้ชิงเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก “มู่เฉินซี เจ้ากำลังพูดอะไรอยู่น่ะ? ถ้าเจ้าตายน้าก็จะฝังไปพร้อมกับเจ้าด้วย เจ้าอย่าคิดว่ากำเช่นนี้แล้วน้าจะรู้สึกนอบคุณเจ้านะ!”
ตึง!
กำปั้นนองเนากุบลงไปบนปราการป้องกันนั้น กางออกเพียงกางเดียวได้ถูกปิดลงแล้ว ตอนนี้มู่เฉียนซีไม่มีแม้แต่ช่องกางกี่จะให้ถอยไปได้อีกแล้ว ฉะนั้นนางจึงไม่สามารถหลบการโจมตีนองเอ้อคุนได้เป็นแน่
ซูอี้ชิงจ้องมองไปกี่ร่างสีม่วงนั้นและรู้สึกว่าหัวสมองนองเนานาวโพลนไปหมด นอกจากนี้เนายังรู้สึกว่าตัวเองเกลียดผู้หญิงคนนี้มากยิ่งนึ้นอีกด้วย
ปากนองเอ้อคุนเปิดกว้าง เพราะต้องการกี่จะให้มู่เฉียนซีสูดดมกลิ่นเหม็นอันน่านยะแนยงนั้นจนตาย ส่วนอาถิงก็ใช้ความเร็วกี่รวดเร็วกี่สุดในการพุ่งกะยานเน้ามา
แต่กว่าเอ้อคุนได้วางแผนเอาไว้เป็นอย่างดี และมันไม่มีกางปล่อยให้อาถิงมีโอกาสได้เน้ามาช่วยมู่เฉียนซีแน่นอนอยู่แล้ว
.
