สิ้นสติไปเลยทีเดียว
เพราะเหนือศรีษะของพวกเขามีสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาตัวหนึ่ง เจ้าสิ่งนี้ดูเหมือนกับปลายักษ์ที่มีขนาดใหญ่โตเป็นอย่างยิ่ง และร่างของมันก็ปกคลุมอยู่บนท้องฟ้าเหนือเมืองใต้สมุทรแห่งนี้ทั้งหมด
“นี่มันคือสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่! นี่…”
เพียะ เพียะ!
ปลายักษ์สีดำสนิทถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้า ซึ่งสายฟ้าสีดำนั้นก็เป็นสิ่งที่พวกเขาคุ้นเคยมันเป็นอย่างดี
“เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้เป็นตัวที่ปล่อยสายฟ้านี่เอง!”
“ไม่ใช่ว่าที่นี่มีหอคอยนิรันดร์ถือกำเนิดออกมาอย่างนั้นหรือ? เพราะเหตุใดกัน? เหตุใดสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้”
ดวงตาคู่นั้นกวาดมองมายังพวกเขา มันเอ่ยปากกล่าวว่า “น้อยไปหน่อย ไม่พอกินหรอก!”
เมื่อได้ยินประโยคเหล่านี้ พวกเขาก็ตกใจจนแข้งขาอ่อนทันที!
เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้อยากกินพวกเขาอย่างนั้นหรือ!
“ไว้ชีวิตข้าเถิด!”
“อย่ากินข้า!”
“ข้าไม่อร่อยหรอก!”
เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ พวกเขาก็ได้แต่คุกเข่าลงไปอย่างไร้เรี่ยวแรง
“สำหรับมนุษย์ที่น่าสงสารอย่างพวกเจ้า เป็นได้แค่เพียงอาหารของข้าเท่านั้น”
มันไม่ได้มีเลือดเนื้อเช่นนี้มาเนิ่นนานแล้ว จากนั้นดวงตากลมโต
