ด้ ทำลายมันไม่ได้อย่างนั้นหรือ?
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำว่า “ดูท่าคงจะออกไปไม่ได้แล้ว เช่นนั้นเจ้าระวังตัวด้วย อย่าถูกฟ้าผ่าตายเสียล่ะ หากคราวต่อไปข้าไม่ได้ตอบสนองอย่างรวดเร็วขนาดนั้น เจ้าอาจจะต้องกลายเป็นเถ้าถ่านไปก็เป็นได้”
ซูอี้ชิงกล่าวว่า “เจ้าดูแลตนเองให้ดีไปเถอะ!”
เพื่อที่จะฝึกฝนตนเอง นอกจากกระบี่ในมือแล้ว ซูอี้ชิงก็ไม่เคยชอบพึ่งพาสิ่งที่อยู่ภายนอกเลย
แต่ทว่าในเวลานี้ เขาได้หยิบโล่ป้องกันอันหนึ่งออกมา!
โล่ป้องกันนี้ก็คือมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ ซึ่งพลังในการป้องกันของมันนั้นแข็งแกร่งมาก และยังสามารถสกัดกั้นอัสนีบาตระดับนั้นได้อีกด้วย
“ดูแล้วเจ้าก็มีของดีอยู่ไม่น้อยเลยนะ! ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นเจ้ายอมเอามาใช้เลย” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหยอกล้อ
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ข้าก็วางใจเรื่องเจ้าได้แล้วล่ะ เช่นนั้นเจ้าก็ระวังตัวด้วย”
เมื่อพูดจบ มู่เฉียนซีก็พุ่งทะยานออกไป
นางไม่ได้ตรงไปยังสถานที่ที่ปลอดภัย แต่ได้พุ่งตรงไปยังสถานที่ที่มีจำนวนของสายฟ้าสีดำมากขึ้นเรื่อย ๆ เหล่านั้นแทน
ในเมื่อมู่เฉียนซีรู้ว่าสิ่งนี้มีประโยชน์ต่อตนเอง แล้วนางจะพลาดมันได้อย่างไรกัน
ในแดนซวนเทียนมีโอกาสน้อยมาก
