่างไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเสียจริง ๆ”
“สถานที่แห่งนี้มันน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว ขนาดข้ายังไม่มีความสามารถเอามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มาได้เลย อย่างน้อยก็คงจะต้องเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณถึงจะพอมีโอกาสบ้าง แต่แม่สาวน้อยผู้นั้น แน่นอนว่านี่เป็นการรนหาที่ตายชัด ๆ”
ผู้ที่สามารถมีชีวิตรอดอยู่ภายในการระเบิดของคลื่นอัสนีบาตได้ หากไม่ใช่คนที่มีความสามารถอันยอดเยี่ยม ก็ต้องเป็นเพราะมีสมบัติที่สามารถปกป้องร่างกายได้เป็นแน่
มีบางคนรู้สึกเสียดายที่แม่นางผู้นั้นต้องกลายเป็นเถ้าถ่านไปตั้งแต่อายุยังน้อย แต่คนเยาะเย้ยนางที่ไม่รู้จักเจียมตัวนั้นกลับมีมากกว่าเสียอีก
รอหลังจากที่พลังของสายฟ้าเหล่านั้นกระจายหายไปแล้ว สาวน้อยในชุดสีม่วงที่เดิมทีแล้วควรจะกลายเป็นเถ้าถ่าน กลับร่อนลงมาจากกลางอากาศอย่างงดงามโดยไร้ความหวาดกลัวอย่างสิ้นเชิง
ผู้อาวุโสที่เป็นถึงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงกลุ่มนั้นดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตกใจขึ้นมาทันที ถึงแม้จะเป็นพวกเขา หากอยู่ท่ามกลางสายฟ้าที่ผ่าลงมาอย่างน่าสะพรึงกลัวนั้นก็ยังยากที่จะรักษาชีวิตเอาไว้ได้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าแม่นางน้อยผู้นี้จะไม่เป็นอะไรเลย
และยั