ยังไม่อยากตาย ข้ายังไม่ได้กลายเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณเลยนะ”
สายฟ้าสีดำนี้ทำให้ผู้คนตื่นตระหนกกันยกใหญ่ ในเวลานี้เหล่าคนที่มีเจตนาชั่วร้ายต่างก็จ้องมองไปยังร่างเงาสีม่วงที่อยู่กลางอากาศผู้นั้น
“แม่สาวน้อยคนนั้น!”
“นางถูกฟ้าผ่ามากมายขนาดนี้แล้วยังไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย หากสามารถจับนางมาเป็นโล่ป้องกันได้ บางทีพวกเราอาจจะอยู่รอดไปจนถึงท้ายที่สุดก็เป็นได้”
“พี่ซ่ง ท่านพูดได้ถูกต้องแล้ว!”
ทันทีที่พูดจบ พวกเขาก็พุ่งทะยานไปหามู่เฉียนซีราวกับหมาป่าที่กำลังหิวโหยอย่างไรอย่างนั้น และเพื่อที่จะสามารถปกป้องชีวิตน้อย ๆ ของตนเองเอาไว้ให้ได้ พวกเขาล้วนไม่เลือกวิธีการอยู่แล้ว
เมื่อซูอี้ชิงเห็นว่ามีคนมากมายกำลังพุ่งไปทางมู่เฉียนซี จึงทำให้มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีบางอย่าง จากนั้นเขาก็ได้ส่งกระแสจิตกล่าวกับมู่เฉียนซีที่กำลังขัดเกลาร่างกายอย่างตั้งใจว่า “เจ้าระวังตัวหน่อย การเคลื่อนไหวของเจ้ามันพิเศษเกินไป ตอนนี้กลายเป็นที่จับตามองแล้ว”
“ขอบคุณอี้ชิงน้อยที่เป็นห่วงข้า ข้ารู้แล้วล่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางคลี่ยิ้มจนตาหยี
“เจ้าอย่ามั่นใจตนเองนักเลย คนของเจ้าผู้นั้นไม่ได้อยู่ที่นี่ และคนเหล่านี้ก็ไม่เหมือนกับคู่ต่อส
