ยกระบี่ของซูอี้ชิง และได้หยดลงบนหินศิลาสีดำสนิทนั้น
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” ทันใดนั้นก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
“ทำได้ดี ทำได้ดีมาก ฆ่าทั้งหมดแล้ว ทุกคนตายแล้ว!”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกยกขึ้นเล็กน้อย นางกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็สามารถยอมรับข้าได้แล้วใช่หรือไม่? ยอมรับข้าในฐานะเจ้านายของเจ้า! พวกข้าได้จัดการคนอื่นไปหมดแล้ว”
“ข้าคือมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ ยอมรับเจ้านายได้เพียงคนเดียวเท่านั้น แต่พวกเจ้ากลับมีถึงสองคน! ดังนั้นหนึ่งในพวกเจ้าทั้งสองจะต้องมีคนหนึ่งที่ต้องตาย!” และเสียงที่น่าสะพรึงกลัวก็ดังขึ้นมา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าสามารถปฏิเสธได้หรือไม่?”
“หากเจ้าต้องการได้รับมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพอย่างข้า เช่นนั้นก็จำเป็นที่จะต้องทำสิ่งนี้ และมันก็ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะตัดสินใจเองได้”
เจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้ช่างไร้ยางอายเสียจริง ๆ เลย มันยังจะแสร้งทำเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ต่อไปได้อีกหรือนี่
“เช่นนั้นข้าก็ไม่ต้องการเจ้าแล้ว พวกเราไปกันเถอะ! อี้ชิงน้อย!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างตรงไปตรงมา และทำท่าทางเหมือนคนที่ต้องการจะเดินจากไปจริง ๆ
ซูอี้ชิงตามนางไปอย่างไม่พูดไม่จา และการกระทำของทั้งสองคนนั้น
