ผู้อาวุโสท่านหนึ่งจึงสั่งการลงไปทันที และเตรียมที่จะลงมือกับมู่เฉียนซีด้วยตนเอง แต่ผลสุดท้ายกลับถูกเจ้าก้อนกลมสีขาวขนาดใหญ่เตะเขาจนกระเด็นลอยออกไปเสียก่อน
“ไสหัวไปนู้นไป มีนายท่านอู๋ตี้อย่างข้าอยู่ จะปล่อยให้เจ้ามีโอกาสทำร้ายเจ้านายของข้าได้อย่างไรกัน” ทันทีที่พูดจบ อู๋ตี้ก็พุ่งทะยานเข้าไปอย่างทรงพลัง
ผู้ช่วยที่มีเพียงคนเดียวก็ไปต่อสู้อยู่กับอู๋ตี้เสียแล้ว และตอนนี้คุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬท่านนี้ก็ต้องอยู่เพียงลำพังโดยไร้ความช่วยเหลือใด ๆ
เขากำลังดิ้นรนอย่างทุกข์ทรมาน แต่กลับไม่ยอมแพ้แต่อย่างใด
“ท่านพ่อเคยบอกว่า หากมีพิษร้ายแรงที่ไม่อาจทนไหวแล้วละก็ ตอนนั้นก็ให้กินยาที่เขาให้มาแล้วก็จะสามารถแก้ไขได้ ทำไมข้าคิดไม่ถึงกันนะ และนี่ก็คือยาลูกกลอนระดับกึ่งเทพที่ท่านพ่อให้พี่น้องของพวกเรากลั่นออกมาเป็นพิเศษ”
ในตอนนี้ดวงตาคู่นั้นของคุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬก็เปล่งประกายออกมา เพราะก่อนหน้านี้ตื่นตระหนกเกินไปจนคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาไม่ได้ คิดไม่ถึงเลยว่าสวรรค์ยังคงเหลือหนทางรอดให้เขาบ้าง
เขาหยิบยาออกมาแล้วกลืนมันลงไป สำหรับพ่อของตนเองนั้นเขามีความเคารพเลื่อมใสเป็นอย่างยิ่งอยู่แล้ว
เขารู้สึก
