บทที่ 23 ยืมโชค
เฝ่ยไป๋ลู่เห็นการกระทำของเขาแล้วพูดเสียงเรียบว่า “ไปกันเถอะ”
เฉินซีนับว่าเป็นคนร่ำรวยคนหนึ่งของเมืองเจียง การตกแต่งวิลล่าโดยรวมล้วนสง่างามและหรูหรา มีฐานดอกไม้ปลูกดอกกุหลาบอยู่หน้าประตู ซึ่งทำให้เห็นรสนิยมของคุณนายเจ้าของบ้านได้เลย
เฉินซีพาเฝ่ยไปลู่เดินวนรอบ แล้วเอ่ยถามอย่างกระสับกระส่าย “อาจารย์ครับ ในบ้านของผมมีอะไรที่เป็นของต้องห้ามหรือเปล่า?”
ช่วงหนึ่งเขาไปหาซินแสฮวงจุ้ยหลายคน สถานที่ต้องห้ามแก้ไขหมดแล้ว แต่ชะตากรรมของครอบครัวก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง หรือว่ายังมีปัญหาอื่นใช่ไหม?
เฝ่ยไป๋ลู่ไม่พบว่ามีตรงไหนที่ผิดปกติ เธอจึงส่ายหัว “ไม่มีปัญหาใหญ่”
ส่วนปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ได้เป็นสาเหตุให้โชคชะตาของครอบครัวเฉินซีตกต่ำลง
วิลล่ามีสามชั้น หลังจากตรวจสอบเสร็จแล้วเฝ่ยไป๋ลู่ก็ขึ้นไปที่ดาดฟ้า จากที่นี่สามารถมองเห็นกิ่งก้านสูงใหญ่และใบต้นฮว๋ายสีเขียวมรกตที่อยู่ไม่ไกลได้ ทิวทัศน์นั้นสวยงามอย่างไม่ต้องสงสัย
เฝ่ยไป๋ลู่พบว่ามีวิลล่าหลังหนึ่งที่เหมือนกันทุกประการสร้างอยู่ห่างจากวิลล่าของเฉินซีไม่เกินห้าเมตร เธอชี้ไปแล้วถามว่า “คุณรู้จักคนที่อยู่ติดกันหรือเปล่าคะ?”
โดยทั่วไปแล้วลักษณะภายนอกวิลล่าของชุมชนที่อยู่อาศัยจะเหมือนกัน แต่โครงสร้างภายในจะแตกต่างกัน
แต่กับวิลล่าหลังข้าง ๆ เธอใช้คำว่าเหมือนกันทุกประการได้เลย เพราะวิลล่าหลังข้าง ๆ เหมือนบ้านของเฉินซีมาก ๆ ราวกับคัดลอกแล้ววางเลย
