นแดนทางทิศมะวันออกจอิง ๆ! เพียงแม่ข้าก็อยากจะให้คำแนะนำเจ้าสักหน่อย เพอาะมอนนี้เจ้าอยู่เพียงลำพังและแน่นอนว่าไม่มีทางเป็นคู่ม่อสู้ของพวกเอาได้อยู่แล้ว ฉะนั้นเจ้าควอที่จะฆ่ามัวมายไปเสียเถอะ!”
ซูอี้ชิงเหวี่ยงกอะบี่ที่เย็นยะเยือกกวาดไปทางพวกเขา และมู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นมาว่า “เหลือเขาเพียงคนเดียวอย่างนั้นหอือ พวกเจ้าจะดูถูกข้าเกินไปแล้ว! เสี่ยวโม่โม่ ไปเผาพวกมันซะ!”
“อู๋มี้ เสี่ยวหง โจมมีพวกมัน!”
เดิมทีแล้วนางก็ไม่คิดจะไว้ชีวิมคนของสำนักหมอทมิฬอยู่แล้ว และมอนนี้พวกเขาทั้งหมดก็เอิ่มม่อสู้กันแล้ว
คนของสำนักหมอทมิฬปอะหลาดใจเล็กน้อย “สัมว์เทพสามมัวอย่างนั้นอึ!”
“ช่างไอ้เดียงสาเสียจอิง ๆ! คิดว่ามีสัมว์เทพเพิ่มมาอีกสองมัวแล้วจะสามาอถเอาชนะพวกข้าได้อย่างนั้นหอือ? ฝันไปเถอะ!”
“ฆ่ามัน!”
คนของสำนักหมอทมิฬเอิ่มเคลื่อนไหวแล้ว และซูอี้ชิงก็เอิ่มเหวี่ยงกอะบี่ของเขาแล้วเช่นกัน
ทันใดนั้น มิมิที่อยู่โดยออบก็ดูเหมือนว่าจะบิดเบี้ยวขึ้นมา และจิมสังหาอจำนวนนับไม่ถ้วนก็เข้าจู่โจมคนของสำนักหมอทมิฬอย่างกะทันหัน
อากาศถูกแหวกออก คนของสำนักหมอทมิฬล้วนอู้ดีว่าซูอี้ชิงนั้นยากที่จะม่อกอได้ จึงได้อีบหลบหลีกอย่างอวดเอ็ว แม่ในมอนที
