าอะไรกันแน่”
“แล้วผู้ใดเป็นคนที่ลอบโจมตีพวกเรากันแน่?”
“……”
ตึง ตึง ตึง!
ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้คำตอบ พวกเขาแต่ละคนต่างก็หมดสติไปกันแล้ว
คนของสำนักหมอทมิฬเหล่านั้นต่างก็พากันตะลึงงันไปเช่นกัน “คุณชายใหญ่ คนเหล่านี้ตายหมดแล้ว! เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าพวกเขาโดนยาพิษอะไรเข้าไปกันแน่?”
คุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬกล่าวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “อะไรนะ? แม้แต่พวกเจ้าก็ยังดูไม่ออกอย่างนั้นหรือ?”
คนเหล่านี้ไม่เพียงแต่มีความสามารถเป็นถึงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น แต่ทุกคนต่างก็เป็นยอดฝีมือในการปรุงยาและใช้พิษด้วยกันทั้งนั้น คิดไม่ถึงเลยว่าจะมียาพิษที่พวกเขาดูไม่ออกอยู่ด้วยเช่นนี้
“ต้องระวังให้มากขึ้นอีก อย่าให้ถูกคนที่ลอบโจมตีผู้นั้นหลอกเอาได้”
“ขอรับ คุณชายใหญ่!”
ความเร็วในการกวัดแกว่งกระบี่ของซูอี้ชิงเร็วยิ่งขึ้นไปอีก ในขณะที่เขาฟาดฟันลงไป คนที่มีความสามารถที่อ่อนแอเล็กน้อยก็จะล่วงลงไปบนพื้นทันที
ในตอนแรกมู่เฉียนซีได้ใช้ความเร็วสูงสุดของการเคลื่อนย้ายภายในชั่วพริบตาในการลอบโจมตีอย่างราบรื่นมาก แต่เมื่อใช้วิธีการลอบโจมตีเช่นนี้มากเข้า มันก็ต้องดึงดูดความสนใจจากผู้อื่นมากขึ้นแน่นอน
