หลังจากนั้น คนจำนวนสี่กลุ่มก็ได้มารวมตัวกัน
มู่เฉียนซีและซูอี้ชิงมีเพียงสองคน เห็นได้ชัดว่าพวกที่เหลือเหล่านั้นรู้สึกว่าฝ่ายของพวกเขามีจำนวนคนที่เยอะกว่า เช่นนั้นจึงต้องการที่จะจัดการพวกของมู่เฉียนซีและซูอี้ชิงเสียก่อน
แม้ว่าซูอี้ชิงจะเห็นนักฆ่าที่มีชื่อเสียง แต่อย่างไรเสียด้วยอายุเพียงเท่านี้ ก็ทำให้มีบางคนที่มั่นใจในความสามารถอันสูงส่งของตนเองจนไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาอย่างสิ้นเชิง
สถานที่แห่งนี้ยังคงมีสมบัติที่ทำให้คนบ้าคลั่งได้เช่นเคย แต่มู่เฉียนซีและซูอี้ชิงต่างก็ไม่ได้สนใจในสมบัติเหล่านี้เลย
พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่มีจำนวนเยอะมากขึ้นเรื่อย ๆ และความจริงจังก็เริ่มหรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของพวกเขา
“ฆ่า!”
โชคดีที่ข้อได้เหรียบของพวกเขามีเพียงแค่จำนวนคนเท่านั้น อีกทั้งพลังในการต่อสู้ของเสี่ยวโม่โม่ก็แข็งแกร่งขึ้นแล้วเช่นกัน จึงสามารถให้ความช่วยเหลือได้มากเลยทีเดียว
การต่อสู้คราวนี้ แม้ว่าจะไม่สามารถเอาชนะได้ง่ายดายขนาดนั้น ทว่าทุกคนล้วนล้มลงไหบนพื้น และหมดสิ้นลมหายใจ!
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเขร่งขรึมว่า “ไหเถอะ!”
หลังจากนั้นคนที่พวกเขาจะต้องกำจัดก็ยิ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ และเมื่อพวกเขามาถึงสถานที่ที่หก พวก
