ในทันที
พวกคนของสำนักหมอทมิฬและสำนักหลินเยว่น่าจะเข้าไปก่อนหน้านี้นานแล้ว และมู่เฉียนซีกับซูอี้ชิงก็ไม่ได้มีเวลาว่างมากพอที่จะมาให้ความสนใจกับคนที่มาหาเรื่องเหล่านี้ จึงได้พุ่งทะยานเข้าไปในหอคอยแห่งความมืดนั้นอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่เข้าไปในประตูบานใหญ่สีดำมันวาวนั้นแล้ว พวกเขาก็ได้เห็นเส้นทางอันมืดมิดที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ความเร็วของซูอี้ชิงนั้นรวดเร็วเป็นอย่างมาก และดูเหมือนว่าเจ้าหมอนี่ไม่มีความคิดที่จะรอมู่เฉียนซีแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีหมุนเวียนพลังธาตุวายุเพื่อไล่ตามไป และเพียงไม่นานก็ได้มีแสงสว่างปรากฏอยู่เบื้องหน้า ซึ่งภายในนั้นมีหินแร่เรืองแสงอยู่มากมายเลยทีเดียว
“น่าเสียดายที่ฉงหมิงไม่ได้มาด้วย มิฉะนั้นตอนที่ได้เห็นเจ้าพวกนี้คงดีใจจนเป็นบ้าแน่! ถ้าอย่างนั้นข้าเก็บไปก่อนแล้วกัน”
ในเมื่อเสี่ยงบุกเข้ามาถึงในนี้แล้ว ก็ไม่อาจทำให้ตนเองต้องมาอย่างเสียเปล่าได้ แน่นอนว่าต้องรวบรวมของดี ๆ เก็บเข้ากระเป๋าอยู่แล้ว
“คิดจะเก็บของพวกนี้ไปขายฉงหมิงอย่างนั้นหรือ?” ซูอี้ชิงจ้องมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างระแวดระวัง
“ทำไม? ไม่อนุญาตให้เก็บหรืออย่างไร? หรือว่าอยากจะแย่งมันไปจากข้าอย่างนั้นหรือ?”
แย่งหรือ ไม่จำเป็นที่จะต
