จักรพรรดิแห่งภูตระดับแปดคนหนึ่งได้อีกแล้ว
แน่นอนว่าหลังจากที่มู่เฉียนซีเก็บแร่หินเหล่านี้เรียบร้อยแล้วก็ไม่ได้ทำตัวว่างเช่นกัน และตอนนี้นางก็กำลังเล็งหาโอกาสในการลอบโจมตีอยู่
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
จำนวนคนของอีกฝ่ายมีไม่น้อยเลย แต่ทว่าการร่วมมือกันโจมตีจากทั้งสามทิศทางของพวกเขาทำให้อีกฝ่ายต้องล่าถอยไปอย่างต่อเนื่อง สีหน้าของชายฉกรรจ์ผู้นั้นซีดเผือด เขากล่าวว่า “บัดซบเอ้ย! ผิดแผนแล้ว พวกเราถอย! ไปหาเส้นทางอื่นกันเถอะ!”
“ขอรับ! ลูกพี่!”
พวกเขาหนีกลับออกไปยังทางเดิมแล้ว และซูอี้ชิงก็ไม่ได้คิดที่จะไล่ตามไปแต่อย่างใด
ส่วนมู่เฉียนซีก็ไม่อยากที่จะเสียเวลากับคนเหล่านี้เช่นกัน แต่ทว่าในเวลานี้ กลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในสมองของพวกเขา
ฆ่าพวกมันซะ!
ตามไปฆ่าพวกมันให้หมดซะสิ!
สีหน้าของมู่เฉียนซีและซูอี้ชิงเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก และแม้แต่เสี่ยวโม่โม่เองก็ได้ยินเสียงนี้เช่นกัน มันจึงกลายร่างให้มีขนาดที่เล็กลงแล้วกระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “นายท่าน เสียงนี่มัน…”
