าขวางหน้าอาถิงเอาไว้ และจ้องมองไปที่เขาด้วยสีหน้าที่เฉยเมย
อาถิงกล่าวว่า “ที่นี่ไม่มีหอคอยนิรันดร์อะไรนั่นหรอก คาดว่าน่าจะมีแค่สัตว์ร้ายโบราณที่ดุร้ายเท่านั้นแหละ หากพวกเจ้าไม่อยากตายอยู่ที่นี่แล้วละก็ เช่นนั้นก็หาทางออกไปจากที่นี่เสียเถอะ! ข้าขอตัวไปก่อนแล้วกัน”
สัตว์ร้ายโบราณอย่างนั้นหรือ?
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก เจ้าสิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาสามารถรับมือได้ หากมันปรากฏตัวขึ้นพวกเขาจะต้องถูกทำลายล้างจนสิ้นซากเป็นแน่!
มู่เฉียนซีผูกพันธสัญญากับอาถิง และนางก็เป็นเจ้านายของเขา ดังนั้นถึงอาถิงจะลงมือกับนาง แต่ก็ไม่สามารถควบคุมนางไว้ได้นานเท่าไรนัก
แม้ว่าจะยังเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่ตอนนี้มู่เฉียนซีก็สามารถพูดได้แล้ว
นางกล่าวว่า “อาถิง คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกลัวสัตว์ร้ายโบราณด้วย?”
อาถิงจ้องมองนางด้วยความโมโหแล้วกล่าวว่า “เจ้าผู้หญิงอัปลักษณ์ เจ้าพูดว่าอะไรนะ นายน้อยอย่างข้าจะไปกลัวสัตว์ร้ายโบราณตัวเดียวได้อย่างไรกัน! ข้าเพียงแค่ไม่อยากสิ้นเปลืองพลังที่นี่ก็เท่านั้นเอง”
“เจ้าเป็นคนบอกเองว่าสิ่งนี้เหมือนกันกับหอคอยนิรันดร์อย่างกับแกะ! บางทีมันอาจจะมีเบาะแสอะไรบางอย่างก็ได้”
“มันไม่คุ้มหรอก เจ้าอย่าแ
