่าหลังจากนี้ก็คงจะสู้ไม่ได้เช่นกัน ฉะนั้นฉวยโอกาสตอนที่มันกำลังอ่อนแอหลังจากที่ทำลายผนึกจัดการมันไม่ดีกว่าหรืออย่างไร?”
พวกเขาทั้งสามคนใช้พลังวิญญาณในการส่งกระแสจิต ดังนั้นซูอี้ชิงและพรรคพวกจึงเห็นเพียงแค่มู่เฉียนซีและอาถิงจ้องหน้ากันเท่านั้น แต่เขารู้สึกได้ว่ามู่เฉินซีต้องทำอะไรบางอย่างอยู่แน่นอน
อาถิงกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “มันจะทำลายผนึกได้เร็วเช่นนั้นได้อย่างไรกันล่ะ? หญิงอัปลักษณ์อย่างเจ้าคงทนเห็นข้าวุ่นวายกับเจ้าไม่ได้ เลยอยากให้ข้าไปให้พ้น ๆ สินะ! ข้าไม่ทำให้เจ้าสมปรารถนาแน่”
“อย่าคิดจะสลัดข้าให้หลุดแล้วไปใช้ชีวิตอย่างอิสระด้วยตนเองได้เลย”
อาถิงผู้ไม่เกรงกลัวแม้แต่ฟ้าดินแล้วจะไปกลัวสัตว์ร้ายตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่งได้อย่างไรกัน หากเจ้าสิ่งนั้นไม่แข็งแกร่งก็ดีไป แต่หากแข็งแกร่งแล้วละก็ เขาอาจจะต้องใช้พลังที่เก็บสะสมมาอย่างยากลำบากไปจนหมดสิ้นก็เป็นได้ และสุดท้ายก็ต้องกลับไปจำศีลอีกครั้ง
เขาจะไม่ทำสิ่งนี้แน่นอน!
“ถึงอย่างไรเสียสัตว์ร้ายที่ฟื้นตัวจนถึงระดับสูงสุดก็ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้อยู่ดี แค่รอให้มันออกมาแล้วค่อยจัดการทำลายมันก็ได้แล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อาถิง ข้าไม่ได้หมายความว่าไม่ชอบที