มู่เฉียนซีเองก็สามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายของพิษเหล่านั้นได้แล้ว จากนั้นนางจึงโยนขวดยาออกไปสองสามขวดแล้วกล่าวว่า “กินเสีย!”
เหล่านักฆ่าของหอรัตติกาลที่ได้รับขวดยามาต่างก็ผงะกันไปครู่หนึ่ง แม้ว่าพวกเขาจะประทับใจในตัวของมู่เฉินซี แต่ในฐานะนักฆ่าคนหนึ่ง ความระแวดระวังตามสัญชาตญาณทําให้พวกเขาไม่กินอะไรตามอําเภอใจ
พวกเขามองไปทางซูอี้ชิง!
แต่การตอบสนองของซูอี้ชิงนั้นรวดเร็วมาก เขากล่าวว่า “กินซะ!”
ทันทีที่พูดจบ เขาก็รู้สึกประหลาดใจตนเองเป็นอย่างมาก และคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะไม่มีความสงสัยใด ๆ ในยาที่ผู้หญิงจอมเจ้าเล่ห์คนนี้หยิบออกมาให้เลยแม้แต่น้อย
แต่ทว่า ด้วยฝีมือของนาง หากต้องการที่จะวางยาพิษพวกเขาจริง ๆ เดิมทีไม่ต้องรอมาจนถึงตอนนี้ก็ได้
ซูอี้ชิงเป็นผู้นำในการกินยาเข้าไปก่อน และแน่นอนว่าคนอื่นก็ต้องปฏิบัติตามคำสั่งกันอยู่แล้ว!
แค่ก แค่ก แค่ก!
ในเวลานี้ ไม่ได้มีเพียงแต่สัตว์ทะเลเท่านั้นที่เกิดปัญหา ทว่าคนที่อยู่ก้นทะเลเหล่านี้ก็เกิดปัญหาขึ้นแล้วเช่นกัน
“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น? เหตุใดข้าถึงได้รู้สึกหายใจลำบากเช่นนี้!”
“พลังวิญญาณกำลังปั่นป่วนแล้ว เกิดอะไรขึ้นกับข้ากันแน่?”
“……”
“สำนักหมอทมิฬ เจ้า…คิดไม่
