นอน
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “การขยายกิจการของหอหมอปีศาจนั้นเป็นไปได้อย่างราบรื่นมาก และคุณภาพของยาลูกกลอนและยาน้ำของพวกเราก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย รวมไปถึงยังมีราคาที่ยุติธรรมอีกด้วย ซึ่งแน่นอนว่ามันจะทำให้คนที่ต้องสูญเสียผลกำไรเหล่านั้น ลงมือกับหอหมอปีศาจของพวกเราเป็นแน่”
“แต่ก็คงจะมีเพียงแค่กองกำลังที่ไม่เอาไหนเท่านั้น และไม่มีอะไรที่จะต้องกลัว แต่ทว่าสำนักหมอทมิฬและสำนักหลินเยว่ต่างก็เรื่มเคลื่อนไหวกันแล้ว”
นางเงยหน้าขึ้นมองซูอี้ชิงแล้วกล่าวว่า “สำนักหมอทมิฬกับสำนักหลินเยว่อย่างนั้นหรือ? อี้ชิงน้อยเจ้าว่าเราควรจะทำลายใครก่อนถึงจะดีที่สุด? ที่ข้ากำลังจะพูดก็คือการทำลายล้างพวกเขาให้หายสาบสูญไปอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่แค่การต่อสู้เพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นนะ”
เมื่อพูดจนจบ มู่เฉียนซีก็ไม่ได้ระงับจิตสังหารไว้เลยแม้แต่น้อย
ซูอี้ชิงกล่าวอย่างนิ่งสงบว่า “เจ้านี่ช่างเป็นผู้หญิงที่ใจดำอำมหิตเสียจริง ๆ สำนักหมอทมิฬเพียงแค่จ้างวานคนมาฆ่าเจ้าเท่านั้น แต่เจ้าคิดจะทำลายล้างทั้งสำนักเลยอย่างนั้นหรือ อีกทั้งพวกเขายังเป็นกองกำลังระดับสี่ครึ่งอีกด้วย ฉะนั้นมันไม่มีทางที่จะถูกทำลายล้างไปได้ง่าย ๆ เช่นนั้นหรอ
