ลังจากนั้นอาถิงก็ปรับพลังของตนเอง และคนที่ถูกหยุดเวลาเอาไว้เหล่านั้นก็สามารถเคลื่อนไหวตัวได้แล้ว
เมื่อครู่นี้พวกเขาไม่รู้เลยว่าเหตุใดตนเองถึงได้สูญเสียการรับรู้ไป และในสภาพจิตใจที่ไม่แน่นอนเช่นนี้ พวกเขาจึงรีบหนีทันที!
ซูอี้ชิงผงะไปครู่หนึ่ง กระบวนท่านี้ เหตุผลที่เขาล้มลงไป เป็นเพราะฝีมือของหนุ่มน้อยผู้นี้อย่างนั้นสินะ
แต่ทว่าตอนนี้เขาก็ยังคงไม่เข้าใจ ว่าอันที่จริงแล้วเขาทำได้อย่างไรกัน?
หากคนเหล่านี้ต้องการที่จะหนี เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องที่เพ้อฝันเท่านั้น
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ยอมแพ้เถอะ! พวกเจ้าหนีไปไม่รอดหรอก”
“มีเสี่ยวโม่โม่อยู่ด้วย พวกเจ้าอย่าคิดว่าจะหนีไปได้แม้แต่คนเดียวเลย!” เสี่ยวโม่โม่พุ่งทะยานขึ้นไปกลางอากาศ และมองลงมาที่คนเหล่านี้ ที่กำลังตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
“ทักษะซิวหลัว!”
ตูมมม โครมมม!
ต่อมา มู่เฉียนซีก็ได้ร่วมมือกันกับเสี่ยวโม่โม่ และโจมตีใส่คนที่สูญเสียความตั้งใจในการต่อสู้เหล่านี้อย่างบ้าคลั่ง
ไม่ว่าสำนักหมอทมิฬจะส่งคนมามากมายแค่ไหน แต่มู่เฉียนซีก็ได้กำจัดพวกเขาไปทั้งหมดโดยไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย
การเคลื่อนไหวคราวนี้ทำให้เกิดความวุ่นวายค่อนข้า
