่งเขาก็ไม่เคยเห็นมันอยู่ในสายตาเลย
แต่ทว่าเมื่อเอาคนเหล่านั้นมาเทียบระดับความชั่วร้ายกับมู่เฉินซีผู้นี้แล้ว ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับดินเลยทีเดียว
เมื่อบอกว่าจะพักผ่อนก็ได้พักผ่อนจริง ๆ เพราะคืนนี้ไม่มีใครมาหาเรื่องอีกแล้ว และมู่เฉียนซีก็พาอาถิงไปเดินเล่นในวันรุ่งขึ้น
สาวน้อยคนหนึ่ง กับหนุ่มน้อยที่งดงามราวกับไม่ใช่มนุษย์คนหนึ่งบวกกับเด็กทารกอีกคนหนึ่งที่พากันไปเดินเล่น เป็นทัศนียภาพที่หาได้ยากยิ่งบนถนนที่คึกคักที่สุดของเมืองตงหลิวแห่งนี้
นอกจากนี้มู่เฉียนซีก็ได้ซื้อสิ่งของที่อาถิงสนใจทั้งหมด โดยที่ไม่สนใจเลยว่าจะต้องเสียเงินมากเท่าไรก็ตาม
ซึ่งของส่วนใหญ่เหล่านั้นต่างก็เป็นของที่ไร้ประโยชน์ และซูอี้ชิงเองก็รู้สึกว่าทั้งสองเหมือนลูกล้างลูกผลาญอย่างไรอย่างนั้นเลยทีเดียว
ผลสุดท้ายซูอี้ชิงจึงได้ค้นพบว่า การซื้อของอย่างล้างผลาญเช่นนี้เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น เพราะเมื่อตอนที่มู่เฉียนซีพุ่งเข้าไปในร้ายขายยาเพื่อซื้อสมุนไพรวิญญาณ นั่นต่างหากถึงเรียกว่าการล้างผลาญที่ไร้มนุษยธรรมอย่างแท้จริง
เมืองตงหลิวเป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่ง ฉะนั้นจึงมีร้านยาที่สำรองสมุนไพรวิญญาณอยู่มากมาย แน่นอนว่ามู่เฉียนซีกว้า
