“เรียนนายน้อย มันคือความจริงขอรับ! ผลึกวิญญาณอำพันที่ขุดออกมาได้ในภายหลัง ดูเหมือนว่าจะไม่มีพลังแห่งมิติอยู่เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งมิติที่ผนึกหมู่เกาะเฮยสุ่ยเอาไว้ก็มีรอยแตกปรากฏขึ้นมาอีกด้วย และจนถึงตอนนี้พวกเรายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ขอรับ”
“ดูเหมือน...ดูเหมือนว่าหลังจากที่สาวน้อยผู้นั้นหนีไป มันก็ได้เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้น! หรือว่านาง…”
คิ้วของนายน้อยชุดดำผู้นั้นขมวดมุ่น เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า “มีข่าวของผู้หญิงคนนั้นบ้างหรือยัง? ถึงขั้นให้นักฆ่าอันดับหนึ่งลงมือแล้ว เหตุใดถึงยังไม่สำเร็จอีก?”
“นักฆ่าอันดับหนึ่งซูอี้ชิงไล่ล่าผู้หญิงคนนั้นมาสามวันแล้ว แต่ทว่าตอนนี้กลับยังไม่มีการส่งข่าวมาเลย เนื่องจากว่ามีสัตว์เทพ ผู้หญิงคนนั้นจึงหนีไปได้อย่างรวดเร็ว แต่นักฆ่าอันดับหนึ่งอย่างซูอี้ชิงไม่น่าปล่อยให้หลุดมือไปได้ขอรับ”
“หากพรุ่งนี้ยังไม่มีข่าวส่งมา พวกเราจะลงมือด้วยตนเอง! นักฆ่าอันดับหนึ่งอะไรกันไว้ใจไม่ได้เลย แม้ว่านางจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายไปของพลังแห่งมิติของผลึกวิญญาณอำพันแม้เพียงเล็กน้อย แต่ก็จะต้องเอาผู้หญิงคนนั้นมาให้ข้าให้ได้” แววตาของนายน้อยสำนักหมอทมิฬเปล่งประกายชั่วร้ายออกมา
“ข
