ธีการของเจ้าจะมีช่วงเวลาที่ล้มเหลวด้วยเช่นกัน!” อาถิงกล่าวขณะที่ยืนดูการแสดงอยู่อีกด้านหนึ่ง
“เจ้าไม่คิดที่จะช่วยเหลือแล้วยังมาหัวเราะเยาะข้าอีก คงอยากโดนทุบสินะ!”
“เจ้าตีข้าไม่ได้หรอก!”
“เช่นนั้นจะลองสู้ดูหน่อยไหมล่ะ!” และมู่เฉียนซีก็พุ่งทะยานออกไปในพริบตาเดียว
“ข้าก็ไม่ได้เคลื่อนไหวร่างกายมานานแล้วเช่นกัน เช่นนั้นข้าจะเล่นเป็นเพื่อนเจ้าเอง! วางใจได้ ข้าจะไม่ตีเจ้าแรงเกินไปนักหรอก”
ซูอี้ชิงที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ดูร่างเงาสีม่วงและสีเขียวพุ่งทะยานผ่านไปมากลางอากาศ ถึงทั้งสองคนจะดูเหมือนว่าไม่ชอบหน้ากัน อีกทั้งยังทะเลาะกันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่เขาก็สัมผัสได้ว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน
เมื่อเห็นทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน แววตาแห่งความคิดถึงก็ปรากฏขึ้นมาบนดวงตาที่สงบนิ่งคู่นั้นของเขา
แต่ภายในจิตใจของเขาตอนนี้ไม่ได้สงบถึงขนาดนั้น เพราะหากเขาต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ แล้วละก็ เขาไม่มีทางยอมแน่!
หลังจากที่อาการบาดเจ็บของซูอี้ชิงดีขึ้นมากแล้ว เขาก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้เบื่อจนไม่อยากที่จะลงมืออีกแล้ว ผลสุดท้ายนางกลับวิ่งไปหยุดอยู่ข้างกายของหนุ่มน้อยผู้นั้นแล้วกล่าวว่า “อาถิง ช่
