“ให้ตายเถอะ!” เสี่ยวโม่โม่เกลียดเจ้าหมอนั่นจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเกลียดชัง และอยากที่จะกลับไปต่อสู้อย่างสุดชีวิตกับเขาจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เสี่ยวโม่โม่ ไปเร็ว!”
แม้ว่าพวกเขาจะหนีไปได้ไกลแล้ว แต่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของการถูกตามติดนั้นยังคงไม่จางหายไปอยู่ดี
มู่เฉียนซีรู้ดีว่า นางไม่สามารถที่จะสลัดเจ้าหมอนี่ให้หลุดออกไปได้
และหลังจากที่วิ่งวนไปทั่วอย่างไม่มีแบบแผนเลยแม้แต่น้อยอยู่นาน มู่เฉียนซีก็ได้เข้าไปซ่อนตัวอยู่ในเทือกเขาแห่งหนึ่ง และเตรียมที่จะพักสักระยะ
ในตอนนี้ร่างกายของนางได้รับบาดเจ็บ และเสี่ยวโม่โม่ก็บินจนเหนื่อยล้าเต็มทีแล้ว
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่มู่เฉียนซีจัดการกับบาดแผลของตนเองแล้ว และยังไม่ทันที่นางจะพักผ่อนอย่างเพียงพอจนฟื้นฟูพลังวิญญาณของนางได้ มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ว่ามีอันตรายกำลังใกล้เข้ามาเสียแล้ว
สมกับที่เป็นสุดยอดนักฆ่า เขาสามารถซ่อนเร้นจิตสังหารไว้ได้อย่างดีมากเลยทีเดียว
หากไม่ใช่เพราะการรับรู้ทางจิตวิญญาณอันเฉียบแหลมของนาง คาดว่าอีกฝ่ายคงสามารถค้นหาตำแหน่งของนางได้โดยที่ไม่ทันรู้ตัว และหลังจากนั้นก็คงจะถูกโจมตีจนถึงแก่ชีวิตในคราวเดียวอย่างแน่นอน
ทำอย่างไรก็ค
