นั้นก็น่าสะพรึงกลัวมากพออยู่แล้ว แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะยังมีดวงตาที่พิเศษเช่นนี้อีกด้วย
ซึ่งสามารถกล่าวได้อีกนัยหนึ่งว่าหากนางถูกคนผู้นี้ไล่ล่าจนตาย ก็ไม่ใช่เพราะคำจ้างวานของสำนักหมอทมิฬ แต่เป็นเพราะนางต้องมารับเคราะห์แทนมู่หลินหลางต่างหาก
“ข้าบอกแล้วว่าไม่ใช่ ก็คือไม่ใช่”
“ใบหน้าของเจ้า โกหกข้าไม่ได้หรอก!”
แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผลเป็นอย่างมากที่องค์หญิงแห่งราชวงศ์ตงหวงจะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ แต่ทว่าซูอี้ชิงนั้นเคยลอบสังหารมู่หลินหลางมาก่อน สำหรับใบหน้านี้ของนาง เขานั้นคุ้นเคยมันเป็นอย่างดีเลยทีเดียว
สิ่งที่เขาเห็นก็คือใบหน้าที่ไร้การปลอมแปลงใด ๆ และไม่มีทางที่ใครบนโลกใบนี้จะมีใบหน้าเหมือนกันขนาดนี้ได้
“เจ้าไม่เชื่อข้า!”
“เพื่อเอาชีวิตรอด เจ้าไม่จำเป็นที่จะต้องยอมรับก็ได้ แต่ข้าก็ยังคงฆ่าเจ้าอยู่ดี” ซูอี้ชิงกล่าวอย่างเย็นชา
โอกาสเช่นนี้ไม่ได้มีมากนัก และในฐานะที่เป็นนักฆ่าคนหนึ่งแน่นอนว่าต้องคว้าโอกาสที่สมบูรณ์แบบที่สุดเช่นนี้ เพื่อสังหารคนที่ต้องการจะสังหารให้จงได้
มู่เฉียนซีรู้ดีว่าใบหน้าของนางนี้คือหลักฐานที่แน่นหนา เพราะขนาดสามารถทำให้อวิ๋นซิวที่หลงรักมู่หลินหลางมาตลอดจำผิดได
