“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!” พัดวิหคเฟิงหลิงกางออกอย่างกะทันหัน มู่เฉียนซีคิดอยากที่จะสกัดกั้นอันตรายจากกระบี่ทั้งหลายเล่มนั้นเอาไว้
“เสี่ยวโม่โม่ ระวัง!”
กระบี่เหล่านี้ไม่ได้โจมตีนางเท่านั้น แต่มันยังโจมตีปีกทั้งสองข้างของเสี่ยวโม่โม่ด้วย
ฉัวะ!
คมกระบี่ที่ราวกับลูกธนูอันแหลมคมทำให้เกิดรอยแผลขึ้นที่ปีกทั้งสองข้างของเสี่ยวโม่โม่ และมันก็ทำให้เสี่ยวโม่โม่รักษาสมดุลอยู่กลางอากาศเอาไว้ได้ยาก
มู่เฉียนซีเป็นห่วงเสี่ยวโม่โม่ จึงกล่าวว่า “เสี่ยวโม่โม่ ลงไปซะ!”
“แต่ว่านายท่าน…”
“อย่างมากที่สุดก็แค่ต่อสู้กัน เจ้าจะต้องไปพักผ่อนเพื่อรักษาบาดแผลเสียก่อน นี่คือคำสั่งของข้า”
“เจ้าค่ะ!”
เสี่ยวโม่โม่ทำได้เพียงแค่ร่อนลงไปที่ป่าแห่งนั้นเท่านั้น
ในตอนที่พวกเขาเผชิญหน้ากันอยู่ด้านบน จิตสังหารนั้นของซูอี้ชิงที่ได้ระเบิดออกมา และมันก็ทำให้ทั้งคนและสัตว์ที่อยู่ในป่าแห่งนั้นหลบไปซ่อนตัวอยู่ในที่ห่างไหลกันจนหมด
เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนที่มีจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ แต่กลับสามารถซ่อนมันเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ฉะนั้นเขาจึงเป็นนักฆ่าที่น่าหวาดกลัวมากจริง ๆ
เมื่อตอนที่มู่เฉียนซีไปถึงป่าแห่งนั้น ที่นี่ก็ไม่มีคนเหลืออยู่อี
