นซวนเทียนแห่งนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอกับตัวละครที่รับมือได้ยากเช่นนี้
ฉับ!
เงากระบี่มากมาย พร้อมด้วยความสามารถในการซ่อนเร้นเจตนาฆ่า ทำให้ในชั่วพริบตาเดียวนั้น มู่เฉียนซีก็มีเลือดเสียแล้ว
นักฆ่าผู้นี้มีใบหน้าที่ไร้อารมณ์ แต่ทว่าดวงตาที่ดำสนิทคู่นั้นกลับมองมาที่นางราวกับว่ามองคนที่กำลังจะตายอย่างไรอย่างนั้น!
มันรับมือยากเกินไปแล้ว นี่คือนักฆ่าที่สำนักหมอทมิฬส่งมาอย่างนั้นหรือ? เพราะอย่างไรเสียด้วยใบหน้านี้ก็มีเพียงคนของหอหมอทมิฬเท่านั้นที่นางทำให้ขุ่นเคืองใจ
นางไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไปแล้ว ไม่เพียงแต่รับมือกับนักฆ่าคนหนึ่งไม่ได้เท่านั้น แต่หากคนของสำนักหมอทมิฬมาที่นี่ด้วย มันก็จะยิ่งยากลำบากมากขึ้นไปอีก
มู่เฉียนซีปล่อยให้เสี่ยวโม่โม่ออกมาก แล้วกล่าวว่า “เสี่ยวโม่โม่ พวกเราไปกันเถอะ!”
เมื่อเสี่ยวโม่โม่เห็นว่าเจ้านายของตนเองต้องเสียเลือด ก็ไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“นายท่าน เสี่ยวโม่โม่สามารถจัดการเขาให้ท่านได้! เพราะเขาเป็นเพียงแค่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสองคนหนึ่งเท่านั้น”
“ไปเถอะ! ยังมีโอกาสที่จะได้แก้แค้นอยู่อีก แต่ว่ายังไม่ใช่ตอนนี้”
นางผิดพลาดไปแล้วครั้งหนึ่ง และหากต้องผิดพล
