ในการลอบโจมตี และให้พวกเขาได้ลิ้มลองอาวุธลับชนิดต่าง ๆ อีกทั้งรสชาติของพิษนานาชนิดอีกด้วย
รสชาติของพิษเหล่านี้ทำให้พวกเราทรมานเป็นอย่างมาก จนในที่สุดก็อยู่ในสภาพที่ไร้การตอบโต้
คนที่พ่ายแพ้เริ่มมีมากขึ้นเรื่อย ๆ และความได้เปรียบเรื่องจำนวนคนที่มากกว่าของพวกเขาก็หมดไป
สถานการณ์ย่ำแย่ลงเรื่อง ๆ ในขณะที่เวลาล่วงเลยไป และการต่อสู้ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดพวกเขาก็ได้ค้นพบว่ามู่เฉียนซีนั้นวิปลาสมากเกินไปแล้ว เพราะถึงจะผ่านการต่อสู้มาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ แต่พลังวิญญาณของนางยังใช้ไปไม่หมดเสียที
ก็ไม่ใช่ว่าพลังวิญญาณของนางจะไม่ถูกใช้ไปจนหมด ทว่าเป็นเพราะว่านางมียาลูกกลอนที่ใช้เพิ่มพลังวิญญาณอย่างไม่จำกัดต่างหาก
หากเป็นเช่นนี้ต่อไปต้องไม่ดีแน่ ผู้นำเกาะไป๋ที่บาดเจ็บสาหัสร้องตะโกนออกมาว่า “นายท่าน! นายท่าน...”
“ไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาก่อกวนต่อไปได้อีกแล้วนายท่าน”
ดูเหมือนว่าเสียงตะโกนของผู้นำเกาะไป๋จะมีประโยชน์เป็นอย่างมาก เพราะเพียงไม่นานแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็จู่โจมเข้ามา
ร่างเงาสีดำสิบกว่าร่างพุ่งทะยานออกมา ทุกคนล้วนเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับกลางกันทั้งนั้น ซึ่งมันก็ให้ความ