ล้ว ข้าแซ่หวัง เจ้าเรียกข้าว่าท่านผู้อาวุโสหวังก็ได้ หลังจากที่เจ้าทำงานอย่างเชื่อฟังจนข้าเจริญรุ่งเรืองแล้ว เจ้าจะต้องได้ประโยชน์ไม่น้อยอย่างแน่นอน! ถึงเจ้าจะมีสัตว์พันธสัญญาเป็นสัตว์เทพระดับหนึ่งตัวหนึ่งแต่ก็ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้หรอกนะ ฉะนั้นเจ้าก็ควรที่จะหยุดดิ้นรนเสียเถอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าฝันไปเถอะ!”
“ช่างเป็นเด็กน้อยที่ไม่เชื่อฟังเลยจริง ๆ! แต่สำหรับเด็กที่ไม่เชื่อฟังเช่นเจ้า ข้าก็มีวิธีในการจัดการเช่นกัน!”
เขาหยิบเอาหยิบธูปหอมดอกหนึ่งออกมา จากนั้นก็จุดมันต่อหน้ามู่เฉียนซี และเมื่อมู่เฉียนซีได้ดมกลิ่นของมันแล้ว คิ้วของนางก็ขมวดเล็กน้อย
“พี่ใหญ่มู่!”
“พี่ใหญ่มู่!”
“……”
คนอื่น ๆ รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ และคิดที่จะพุ่งทะยานเข้าไป แต่ทว่ากลับถูกพวกเขาที่เหลือขวางเอาไว้เสียก่อน
ผู้อาวุโสหวังคนนี้เหลือบมองไปที่พวกเขาแล้วกล่าวว่า “นี่ก็เป็นเด็กน้อยที่ไม่เชื่อฟังเหมือนกันสินะ พวกเจ้าลงมือซะ!”
ชายชุดคลุมดำที่อยู่ข้างกายของเขาเหล่านั้นเดินตรงเขาไปหาพวกเขาเช่นกัน จากนั้นก็หยิบธูปออกมา มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “พวกเจ้ารีบหนีไปเร็วเข้า รีบออกไปจากที่นี่ซะ!”
