ึ้นบนใบหน้าของเขา เพราะในที่สุดแล้วมันก็สิ้นสุดได้เสียที
ตอนนี้คนของคฤหาสน์ผู้นำเกาะต่างก็ตื่นตกใจกันเป็นอย่างมาก คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะต้องพ่ายแพ้เช่นนี้
ผู้นำเกาะที่กำลังหวาดกลัวกล่าวขึ้นมาด้วยเสียงที่สั่นเครือว่า “พวกเจ้า…พวกเจ้าต้องการอะไรกันแน่? ต้องการความมั่งคั่งหรือว่าต้องการคนอุ่นเตียง”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! คนอุ่นเตียงรึ อาศัยเพียงรูปร่างหน้าตาเช่นนี้ของพวกเจ้า พี่ใหญ่มู่ของเราไม่ชอบหรอก” คนของสำนักเซิ่งหลินเหล่านั้นหัวเราะขึ้นมายกใหญ่
“สิ่งที่ต้องทำเป็นอย่างแรกก็คือ ให้พวกเจ้าหุบปากไปเสีย”
จากนั้นมู่เฉียนซีก็หยิบยาขวดหนึ่งออกมาแล้วยื่นไปตรงหน้าของเขา สิ่งของที่อยู่ข้างในนี้ไม่ใช่ของดีอย่างแน่นอน แต่ทว่าผู้นำเกาะห่าวกลับจำใจที่จะต้องรับมันไว้
“มันคือยาพิษ!” ร่างของเขาสั่นเทาขึ้นมาทันที
เขาไม่ต้องการจะกินมันแต่เขาก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ ฉะนั้นจึงทำได้เพียงแค่กัดฟันแล้วกลืนมันลงไปเท่านั้น
“เจ้ากำลังต้องการอะไรกันแน่?” เขากล่าว
“ข้าอยากจะถามคำถามกับเจ้าสักสามคำถาม คำถามแรก ต้องทำเช่นไรถึงจะออกไปจากหมู่เกาะเฮยสุ่ยได้”
“คำถามที่สอง ผลึกวิญญาณอำพันคืออะไร?”
“คำถามที่สาม เพราะอะไรจะต้องผสมแก่นเลือดลง