อาวุธลับบินออกมาจกที่ซ่อนอย่างรวดเร็ว อีกทั้งมันไม่ได้มีเพียงแค่ความเร็วเท่านั้น แต่บนอาวุธเหล่านั้นยังทาพิษเอาไว้อีกด้วย ขอเพียงสะกิดบนผิวหนังเพียงเล็กน้อย คนที่โดนจะต้องจบเห่อย่างแน่นอน
ปัง ปัง ปัง!
คนเหล่านี้อยากจะล้อมโจมตีมู่เฉียนซีให้ได้ภายในคราวเดียว แต่ผู้ใดจะคาดคิดเล่าว่ายังไม่ทันที่จะได้เข้าใกล้มู่เฉียนซี กลับต้องสูญเสียไปไม่น้อยเสียแล้ว
“ผู้ใดกัน? บัดซบเอ้ย ผู้นำเกาะซาน ที่นี่ยังมีคนซุ่มโจมตีอยู่ด้วยนี่” พวกเขากล่าวด้วยความเดือดดาล
ผู้นำเกาะซานก็น่าสงสัยมากเช่นกัน อย่างไรเสียที่นี่ก็คืออาณาเขตของเขา และเขาจะไม่สังเกตเห็นว่ามีศัตรูอื่นขึ้นมาบนเกาะของพวกเขาเลยได้อย่างไรกัน!
ในตอนนี้ผู้นำเกาะซานก็ได้สังเกตเห็นคนของสำนักเซิ่งหลินเหล่านั้นแล้วด้วย เขาคิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ปล่อยอาวุธลับจะเป็นพวกเขา
ก่อนหน้านี้ พวกเขายังดูเป็นคุณหนูและนายน้อยของสำนักที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายอยู่เลย และนอกจากนี้พวกเขายังเปรียบเสมือนช่อดอกไม้ที่อยู่ในเรือนกระจกอย่างไรอย่างนั้นอีกด้วย เพราะถึงจะดูเหมือนว่าเติบโตมาได้อย่างดี แต่เมื่อต่อสู้ขึ้นมาแล้วกลับไม่ได้มีพลังในการต่อสู้มากเท่าไรนัก
นี่เพิ่งจะผ่านไปได้
