ึ้นมาว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าพบท่านผู้นำเกาะ เจ้าจะต้องตายอย่างน่าเวทนาแน่! หากข้าเป็นเจ้า คงหนีออกไปให้ไกลเกาะของพวกข้านานแล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างอวดดีมากว่า “เจ้าคิดว่าผู้นำเกาะของเจ้ามีความสามารถเช่นนั้นหรือ?”
“นางเด็กน้อย เจ้านี่มันจะบ้าเกินไปแล้ว!” และเสียงที่เคร่งขรึมของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น
เมื่อตอนที่พวกเขาไปเชิญท่านผู้นำเกาะมา ท่านผู้นำเกาะก็ได้มาถึงทางนี้แล้ว และเขาก็ได้เห็นฉากนี้เข้าพอดี
ผู้นำเกาะคนนั้นเป็นชายที่มีใบหน้าดุร้ายและมีรอยแผลเป็นอยู่บนใบหน้า เขาเหลือบมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างบึ้งตึง “แม่สาวน้อย ที่นี่คือเกาะเฮยสุ่ย ไม่ใช่ข้างนอกนั่น! ในเมื่อเจ้ามาที่เกาะเฮยสุ่ย เช่นนั้นก็ต้องปฎิบัติตามกฏของเกาะเฮยสุ่ยด้วย”
“เจ้าทำตามกฏอย่างเชื่อฟังเสียเถอะ ส่วนเรื่องที่เจ้าทำร้ายลูกน้องของข้า ข้าจะปล่อยผ่านมันไปก็แล้วกัน ใครใช้ให้เขาไร้ประโยชน์กันล่ะ! แต่หากเจ้าไม่ทำตามกฏแล้วละก็ ข้าก็ไม่ถือสาที่จะให้เจ้าได้ลองใช้เครื่องมือทรมานต่าง ๆ บนเกาะของข้าหรอกนะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เช่นนั้นคงต้องรอให้เจ้ามีความสามารถนั่นก่อนค่อยว่ากัน!”
“รนหาที่ตายนัก!” ผู้นำเกาะกล่าวอย่างเดือดดาล
จัดก
