ะมากเลยน่ะสิ!
พวกเขาลงมืออย่างดุเดือด และความดุดันก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของพวกเขาอีกด้วย
“แม่สาวน้อย พรสวรรค์ของเจ้าไม่เลวเลย หากเจ้าเป็นเด็กดีคอยเชื่อฟังก็จะมีชีวิตที่ดีอยู่บนเกาะแห่งนี้ แต่หากไม่เชื่อฟังแล้วละก็ เกรงว่าเจ้าคงจะต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมานแทน! ฉะนั้นเจ้าก็ควรจะยอมแพ้เสียเถอะ!” ผู้นำเกาะแสยะยิ้มกล่าว
การข่มขู่เช่นนี้ของเขา สำหรับมู่เฉียนซีแล้วมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คิดว่าคนมากกว่าอย่างพวกเจ้ามารังแกคนน้อยกว่าแล้วมันจะดูเก่งกาจมากเลยสินะ! พวกเจ้าคิดว่าข้าไม่มีผู้ช่วยจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
รอยยิ้มของมู่เฉียนซีทำให้ผู้นำเกาะรู้สึกไม่ดีเป็นอย่างมาก แม่สาวน้อยผู้นี้ยังจะมีไม้ตายอะไรอยู่อีกอย่างนั้นหรือ?
ผู้ช่วยอย่างนั้นหรือ ถึงแม้ว่าระดับของหนุ่มสาวคนอื่น ๆ เหล่านั้นจะไม่ได้แย่ แต่พลังในการต่อสู้ของพวกเขาก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี
และในตอนนี้เอง มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “เสี่ยวโม่โม่ จงออกมา!”
ทันใดนั้น กลางท้องฟ้าก็มืดมิดลงในฉับพลัน จากนั้นก็มีหงส์ขนาดใหญ่สีดำที่สง่างามตัวหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ และทันทีที่มันขยับปีกคู่นั้น เปลวเพลิงสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนก็ตกลงมาจากท้องฟ้
