เหล่าหนุ่มสาวสองสามคนที่คิดจะปกป้องมู่เฉียนซีก่อนหน้านี้ต่างก็ตะลึกงันไปเช่นกัน นาง…คิดไม่ถึงเลยว่านางจะเก่งกาจถึงเพียงนี้
ก่อนหน้านี้พวกเขาอยากที่จะปกป้องนาง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกนางปกป้องแทนเสียได้ ช่างน่าขายหน้าจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเราไปหาที่พักผ่อนกันก่อนเถอะ! เกาะเฮยสุ่ยแห่งนี้ช่างวุ่นวายเหลือเกิน!”
ที่เกาะเฮยสุ่ยก็มีโรงเตี้ยมเช่นกัน แต่ราคาของมันแพงอย่างกับโดนโจรปล้นจนน่าตกใจ อย่างไรเสียพวกเขาต่างก็เป็นตระกูลที่ร่ำรวยจึงไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านี้มากเท่าไรนัก
วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันแล้วพูดคุยกันว่า “คนที่อยู่บนเกาะเฮยสุ่ยทุกคนดูชั่วร้ายราวกับปีศาจเลย ไม่ใช่ว่าจะออกไปไม่ได้จริง ๆ หรอกนะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าก็รู้ว่าข่าวลือนั้นคือเรื่องจริง แต่กลับกล้าตรงมาที่นี่อย่างนั้นหรือ? คงจะมีไม้ตายที่เอาไว้รักษาชีวิตเช่นกันสินะ”
“เรื่องนี้แม่นางมู่คาดเดาได้ถูกต้องแล้ว แต่พวกเราก็รู้สึกอับอายเล็กน้อยอยู่ดี! ”
“ไม่อย่างนั้นหลังจากนี้ให้พวกเราติดตามแม่นางมู่ไปด้วยได้หรือไม่ พวกเราอยากจะท่องยุทธจักรอยู่ที่เกาะเฮยสุ่ยแห่งนี้ด้วย!”
“……”
แต่ทว่าตอนที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ก็ได้มีใคร
