“ยิ่งมีเรื่องท้าทายมันก็ยิ่งทำให้ข้าเติบโตได้เร็วมากยิ่งขึ้น จูเชว่นี่คือสิ่งที่ข้าเลือกเอง!” มู่เฉียนซีกล่าวกลางมองไปที่จูเชว่
จูเชว่รู้ดีว่าไม่อาจที่จะขัดขวางมู่เฉียนซีได้ “ซีซีเจ้าอย่าทำให้ตนเองตกอยู่ในอันตรายเป็นอันขาดเลยนะ”
“อื้ม!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หลังจากที่ข้าไปแล้วทั้งเจ้าและฉงหมิงอย่ามารังแกไป๋เจ๋อกันล่ะ! ในฐานะที่ข้าเป็นเจ้าหอข้าได้สั่งงานให้เขาคอยดูแลเรื่องภายในหอหมอปีศาจทั้งหมดเอาไว้แล้ว”
“มีซีซีคอยหนุนหลังเขาอยู่ ใครจะกล้าไปรังแกเขากันล่ะ! และฉงหมิงก็ไปจดจ่ออยู่กับการหลอมอาวุธนู้นแล้ว เขาก็ไม่มีเวลาว่างเช่นกัน!” แต่เมื่อคิดว่าซีซีเอาใจใส่ไป๋เจ๋อมากถึงเกียงนี้แล้ว ภายในใจของจูเชว่ก็รู้สึกอิจฉาริษยาเหลือเกิน!
เขาเจอกับซีซีช้ากว่าซวนไปก้าวหนึ่ง ไม่อย่างนั้นตอนนี้คนที่ร่วมมือเป็นกันธมิตรที่ใกล้ชิดที่สุดก็คงจะต้องเป็นเขาผู้นี้
“นอกจากนี้ข้อมูลที่ข้าอยากให้เจ้าไปค้นหา ก็ยังจำเป็นต้องใส่ใจต่อไปนะ” มู่เฉียนซีกล่าวกับจูเชว่
ข้อมูลเหล่านั้นต่างก็เป็นข้อมูลที่ยากต่อการค้นหาเป็นอย่างมาก แม้แต่จูเชว่ที่เป็นถึงหัวหน้าส่วนข่าวกรองก็ยังต้องอับจนหนทางมานานขนาดนี้เช่นกัน
จูเชว่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
