มโหมากอยู่ดี” ฉงหมิงกล่าวด้วยสีหน้าที่โกรธเคือง
และคาดว่าคนที่ดูจะสงบนิ่งมากที่สุดน่าจะเป็นไป๋เจ๋อ “พวกเจ้าหยุดพูดกันได้แล้ว!”
ชายที่มีหน้าตาชั่วร้ายคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าของพวกเขา “ใช่แล้ว! แม้ว่าพวกเจ้าจะร้องตะโกนไปก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี เยี่ยของข้าเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังถึงขนาดนั้น เกรงว่าตอนนี้คนงามน่าจะเหนื่อยเกินกว่าที่จะเคลื่อนไหวได้! ถึงจะมีเรื่องอะไรก็รอให้พวกเขาแสดงความรักกันเสร็จก่อนแล้วค่อยมาพูดเถอะ!”
แน่นอนว่าจิตใจของเยี่ยคงสยบลงบนเรือนร่างของคนงามไปแล้ว ส่วนเรื่องการโจมตีศัตรูที่กำลังประมาทนั้นก็เป็นเรื่องที่ลูกน้องอย่างเขาต้องเป็นคนจัดการเพียงลำพัง เขานี่ช่างเกิดมามีชีวิตที่วุ่นวายเสียจริง!
ทันทีที่จื่อโยวเอ่ยปากออกมา ใบหน้าของจูเชว่ก็แข็งทื่อไปทันที ส่วนฉงหมิงก็รู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อยเช่นกัน
.
