ั้งสามอยากตั้งตัวเป็นศัตรูกับราชวงศ์ตงหวงของข้าอย่างนั้นหรือ? ช่างบังอาจยิ่งนัก”
ฉงหมิงกล่าวตอบว่า “เป็นศัตรูกับเจ้า ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย คนอื่นอาจกลัวเจ้า แต่ข้าฉงหมิงไม่กลัวหรอก!”
“ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกข้าจะไม่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับเจ้า แต่แน่นอนมู่หลินหลางเจ้าก็คงจะไม่มีทางปล่อยพวกเราไปอยู่ดี” ไป๋เจ๋อกล่าว
มู่หลินหลางกล่าวว่า “พวกเจ้านี่ดีกันจริง ๆ ในเมื่อพวกเจ้ารนหาที่ตายอย่างไม่เจียมตัวเช่นนี้ อย่างนั้นข้าก็จะเติมเต็มความต้องการของพวกเจ้าเอง”
“จัดการพวกเขาอย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว ฆ่ามันให้หมด!”
“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
ทันใดนั้นทั้งสองฝ่ายต่างก็เข้าห้ำหั่นปะทะกัน และมู่หลินหลางก็พุ่งตรงไปหามู่เฉียนซีโดยทันที
นางจะต้องสังหารผู้หญิงคนนี้ด้วยมือของนางเอง ถึงจะสามารถลบล้างความอัปยศอดสูของนางได้
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “มู่หลินหลาง ที่เจ้าพ่ายแพ้ไปคราวที่แล้วยังเวทนาไม่พออีกหรือไง? อยากที่จะเข้ามาอีกครั้งอย่างนั้นหรือ?”
.
.
