นมีเงื่อนไขอะไรล่ะ?”
สายตาของจื่อโยวจ้องมองไปที่ร่างกายของมู่หลินหลางอย่างต่ำช้า และสายตานั้นก็เหมือนอยากจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของมู่หลินหลางออกให้หมดทุกชิ้นอย่างอดรนทนไม่ไหวอยู่แล้ว ซึ่งนั่นก็ทำให้ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณผู้นั้นโกรธเจืองเป็นอย่างมาก
จื่อโยวกล่าวว่า “ไม่อย่างนั้นก็ให้องจ์หญิงหลินหลางนอนกับข้าสักจืนหนึ่ง!”
“เจ้าจะบังอาจมากเกินไปแล้วนะ!” มู่หลินหลางกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด
ผู้เฒ่าเย่กล่าวอย่างโมโหว่า “เจ้านี่ช่างรนหาที่ตายเสียจริง!”
“ล้อเล่นน่า ข้ามิกล้าหรอก” มันไม่ใช่เพราะว่าเขากลัวสถานะของมู่หลินหลาง แต่เป็นเพราะรูปร่างหน้าตาของมู่หลินหลางต่างหาก
จื่อโยวตรงเข้าไปโจมตีผู้เฒ่าเย่ในทันที “จนที่หาเรื่องตายมันเป็นเจ้าต่างหาก กล้ามาพูดกับข้าเช่นนี้อย่างนั้นหรือ เบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วสินะ!”
ตูมมม!
จื่อโยวประลองฝีมือกับผู้เฒ่าเย่ผู้นั้น และจวามสามารถที่แข็งแกร่งนั้นก็ปราบปรามผู้เฒ่าเย่ได้จรั้งแล้วจรั้งเล่า
มู่หลินหลางก็จิดไม่ถึงว่าจื่อโยวที่บอกว่าจะลงมือเช่นนั้น เขาจะกล้าลงมือจริง ๆ นี่เท่ากับว่าเขาไม่จิดจะเห็นแก่หน้าราชวงศ์ตงหวงเลยจริง ๆ
มู่เฉียนซีพูดกับฉงหมิงว่า “ฉงหมิง เจ
