โม่โม่ อู๋ตี้ เสี่ยวหง ในเมื่อพวกเขาไม่อยากจะทิ้งคำสั่งเสียเอาไว้ เช่นนั้นก็จัดการมันอย่างรวดเร็วกันเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
ตูมมม!
ในตอนที่สัตว์เทพทั้งสามตัวปรากฏตัวขึ้น พวกเขาก็ขำกันไม่ออกอีกแล้ว
และเมื่อตอนที่พวกเขาได้เห็นสัตว์เทพที่มีพลังในการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวทั้งสามตัว มันก็สายเกินกว่าที่พวกเขาจะร้องไห้ออกมาเสียแล้ว
“หนีเร็ว!” มีคนหนึ่งร้องตะโกนออกมา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ฉงหมิง ขัดขวางทางหนีของพวกเขาเอาไว้ แล้วฆ่ามันเสีย!”
ในเมื่อเสี่ยวโม่โม่และอู๋ตี้ได้ถูกเปิดเผยออกมาแล้ว เช่นนั้นนางก็ไม่อาจปล่อยให้มีชีวิตรอดไปได้แม้แต่คนเดียวอย่างแน่นอน
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
“เพลิงคลั่ง!”
ตูมมม โครมมม!
พรวด!
คนของสำนักหลางซิงเหล่านั้นล้มลงไปทีละคน พวกเขาจึงกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “กล้าฆ่าพวกข้าอย่างนั้นหรือ? ฝ่าบาท ฝ่าบาทไม่มีทางปล่อยพวกเจ้าไปแน่”
ฉงหมิงกล่าวว่า “ข้าต้องหวาดกลัวมู่หลินหลางด้วยอย่างนั้นหรือ?”
เปลวไฟของฉงหมิงกลืนกินพวกเขาไปจนหมดสิ้น และมู่เฉียนซีก็โยนยาขวดหนึ่งไปให้พลางกล่าวว่า “รีบรักษาบาดแผลซะ แยกตัวออกเป็นสองเส้นทาง มู่หลินหลางอยู่บนชั้นนี้เช่นกัน ดังนั้นเจ้าต้องระวังตัว
