ในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังกังวลเรื่องของจิ่วเยี่ย มันก็ได้ทำให้พิฆาตวิญญาณไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“หากเขาจัดการแม้แต่เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ไม่ได้ละก็ ลูกแมวน้อย เจ้าก็ไม่ต้องเปลืองสมองไปช่วยเหลือเขาอีกแล้วล่ะ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ยไม่มีทางเป็นอะไรได้หรอก พิฆาตวิญญาณเจ้าไปทำลายเจ้าสองตัวนี้ก่อนเถอะ!”
“ตอนนี้ข้าควรที่จะพูดว่า น้อมรับคำสั่งนายท่าน หรือไม่?” พลันนั้นมุมปากของพิฆาตวิญญาณก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
เปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวที่ระเบิดออกมาก็ได้แผดเผาทำลายภายในนี้จนสิ้นซาก และเจ้ารูปปั้นทั้งสองตัวนั้นก็ไม่อาจที่จะตอบโต้ใด ๆ ได้เลย
พิฆาตวิญญาณกล่าวว่า “มีกลิ่นอายของแสงสว่างเต็มไปหมด ช่างน่ารำคาญเสียจริง”
กลิ่นอายแห่งแสงสว่างที่คุ้นเคยนี้ ทำให้พิฆาตวิญญาณนึกไปถึงเจ้าคนสารเลวคนหนึ่งที่ชอบพูดพล่อย ๆ กับเขาอยู่เสมอว่า เขาฆ่าคนไม่ได้
ครืนนน!
ในตอนที่รูปปั้นนี้ล้มลงก็ได้มีประตูอีกบานหนึ่งปรากฏขึ้นมา
หินแร่ที่อยู่ภายในประตูเหล่านั้นต่างเต็มไปด้วยธาตุแสงทั้งสิ้น “หากต้องการเอาของสิ่งนี้ไปหลอมอาวุธป้องกันศักดิ์สิทธิ์หรือรักษาอาวุธศักดิ์สิทธิ์จะต้องได้ผลที่ไม่เลวอย่างแน่นอน อย่าปล่อยให้มันไร้ประโยชน์ เก็
