ส่วน ถือว่าข้าให้รางวัลเจ้า”
มู่เฉียนซียังคงเก็บต่อไป และไม่เหลือแกนวิญญาณไว้เลยแม้แต่ก้อนเดียว จากนั้นนางก็หันหน้ากลับไปกล่าวกับมู่หลินหลางว่า “ทั้งหมดนี้การมาก่อนมาหลังเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด และข้าก็เป็นคนมาก่อน ฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ข้าสามารถกวาดไปได้ทั้งหมด”
“ดีจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าพูดเช่นนี้กับข้า?”
มู่เฉียนซีเดินหน้าไปแล้วกล่าวว่า “เจ้าจะถอยไปหน่อยได้หรือไม่? ข้ายังมีธุระที่ต้องทำอีก”
ความเฉยเมยของผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าทำให้มู่หลินหลางรู้สึกไม่สบายใจ และมันก็ทำให้นางรู้สึกไม่ค่อยคุ้นเคยเท่าไรนัก
“ข้ามักจะให้โอกาสคนเพียงครั้งเดียวเสมอ ในเมื่อเจ้าไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าต้องชดใช้มันสักหน่อยแล้ว”
มู่หลินหลางไม่ได้หลีกทาง แต่กลับโจมตีกลับมาทันที
ทันทีที่นางเคลื่อนไหว การโจมตีของนางก็ไม่อ่อนโยนเลยแม้แต่นิดเดียว นางระเบิดพลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งออกมา และพุ่งเข้าโจมตีมู่เฉียนซีอย่างรุนแรง
มู่เฉียนซีเบี่ยงตัวหลบหลีก และเหลือบมองไปที่มู่หลินหลาง
ตอนที่อยู่ที่ดินแดนทั้งสี่ทิศ ในตอนแรกแม้แต่พลังส่วนหนึ่งของนางยังยากที่จะจัดการได้ เพียงแต่ว่าตอนนี้ นางสามารถจัดการกับผู้บำเพ
