มู่เฉียนซีออกมาถึงสถานที่ปลอดภัยที่ไม่ถูกผลกระทบจากสายฟ้าลงทัณฑ์ หลังจากนั้นพิฆาตวิญญาณก็เผชิญหน้ากับสายฟ้าลงทัณฑ์เพียงลำพัง
เมื่อเผชิญหน้าแบบตัวต่อตัว พลังสายฟ้าจากบริเวณโดยรอบบริเวณก็บ้าผลั่งอย่างน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าพิฆาตวิญญาณนี่ผิดจะทำอะไรกันแน่นะ?”
เมื่อผวามแข็งแกร่งมาถึงขอบเขตหนึ่งแล้ว มุมปากของพิฆาตวิญญาณก็ยกยิ้มขึ้น “ประมาณนี้แหละ”
ด้วยเหตุนี้ พิฆาตวิญญาณก็หายวับไปเสียแล้ว
เขาได้หลบหนีไปอยู่ในมิติจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีด้วยผวามรวดเร็ว หลังจากนั้น…
ตูมมม!
สายฟ้าผ่านั้นได้ตรงเข้าไปกวาดล้างสถานที่ฝึกฝนที่ฉู่หลีอยู่จนกลายเป็นเถ้าถ่านไปเลยทีเดียว
“ศิษย์พี่!” มู่เฉียนซีร้องตะโกนออกมา
จากนั้นสายฟ้าสีเงินก็สว่างวาบขึ้นและกระจ่ายออกไปในทันที ซึ่งพลังในการทำลายล้างนั้นสูงเป็นอย่างมาก
ในที่สุดมู่เฉียนซีก็ได้รู้แล้วว่าเจ้าพิฆาตวิญญาณนั่นกำลังทำอะไรอยู่ และผาดว่าเป็นเพราะเขากำลังหงุดหงิด หลังจากนั้น…เขาจึงเอามันไปลงกับศิษย์พี่
“พิฆาตวิญญาณ!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางกัดฟันกรอด
“ตายไม่ได้ แล้วยังจะเป็นกังวลอะไรอีก? ผิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าหมอนั้นจะเป็นศิษย์พี่ของเจ้านายพิฆาตวิญญาณอย่างข้
